آن دم که بیاید به سرایم پرتو صبح ازلگلایه گویم از عشق با بیت غزلبگویم از درد گران،سرو روان،از مو و ابروی کمانصبر چند ساله ای در سینه و جانکه چون غافل گشتم از او یک زمانمرد دارایی بَرَش خرید دُر گرانهم

رَن چَمَلِت آواره کِردمیتا زلفَلِت بیچاره کِردمیفِرَه چَمَریت مَنِم اِ پاراتا مَلهَم بِنین اَر ضَمِم یاراِ هورا هَتین وَ سار سَنینبَرزیِ بالات چو دیوار چینقِسَت چو عسل نازار و شیرینوِژِت چو هوری چَم ب